KCT rijdt Cape Epic 2024!

Van 17 t/m 24 maart heeft het Kaskon Cycling Team de Cape Epic 2024 gereden. Deze iconische race stond al enige tijd op de bucketlist van de rijders en nu was het eindelijk zo ver. De weg naar Afrika had nog wel enige voeten in de aarde, terwijl Martijn al een behoorlijk trainingsschema had afgewerkt wilde het bij Ronald niet helemaal vlotten. Nadat hij op trainingsstage was geweest op Lanzarote brak hij zijn hand en leek het nog spannend te worden of de reis naar Afrika haalbaar was. Door deze perikelen miste het team een wedstrijd in Spanje, als vervanging werd wederom een stage gepland naar het winderige en warme Lanzarote. Al met al net op tijd klaar om als team aan de start te verschijnen van de Cape Epic.

De wedstrijd bestond uit een proloog en 7 etappes, in het totaal 648 km met 15475 hoogtemeters. Dit jaar voor de 20e keer gereden had de organisatie doen besluiten de ‘steilste’ Cape Epic ooit te organiseren. Alhoewel het rond Kaapstad in maart richting de winter gaat waren de temperaturen de eerste dagen erg hoog met uitschieters tot hoog in de 30 graden. Koren op de molen voor Ronald, maar uitdagend voor Martijn die toch de voorkeur heeft voor wat koelere ritten.

Route Cape Epic

De proloog werd gereden in het prachtige wine-estate Lourensford en had een lengte van 26 km en 700 hoogtemeters. Met name de afsluitende ‘Toyota tough’ afdaling was hierbij een spektakel stuk, een technische afdaling. Met een mooie 11e plaats in de Masters categorie was het ijs gebroken en kon het team zich focussen op de beoogde top 10 bij de Masters.

Na de proloog was er een lange transfer naar Saronsberg alwaar een dag later etappe 1 werd gereden, een rit van 88 km en 2450 hm over ruige trails. Alhoewel de temperaturen flink opliepen was er door ene goede samenwerking in het team een fantastische 5e plaats bij de Masters, wat ook een 5e plaats in het algemeen klassement opleverde.

Ook etappe 2 werd gereden in Saronsberg, een lange rit van 97 km en 2200 hm. Met hoge verwachting stond het KCT aan de start om de prestatie van de dag er voor te evenaren. Helaas had Martijn een zeer slechte dag, het lichaam wilde niet meer, en het enige wat binnen de mogelijkheden viel was de dag uitzien en hopen op herstel voor de resterende dagen. Uiteindelijk was een 32e plaats het hoogst haalbare.

Etappe 3 was een transfer rit van Saronsberg neer Wellington, op papier een makkelijke rit over paden en asfalt, maar met een lengte van 94 km en 2100 hm en de warmte toch een uitdaging. Na de slechte dag van gisteren was het hopen dat het lichaam van Martijn wat hersteld was, maar helaas was dit niet het geval. Mede door de hulp van Ronald op de lange saaie stukken werd toch de finish weer gehaald met een 29e plaats. Na deze wederom slechte dag werd door Martijn overwogen te stoppen, maar gezien alle voorbereidingen en inspanningen zou dit toch een grote teleurstelling zijn geweest. De knop werd daarom omgezet in doorgaan en overleven. Uitrijden van de Cape Epic was nog het doel wat resteerde.

Etappe 4 was de koninginnenrit met maar liefst 88 km en 3000 hm over hoofzakelijk singletrails met als klap op de vuurpijl de fantastische ‘Cliffhanger’, een steile afdaling met meer dan 30 switchbacks. Zowel start als finish waren vanuit Wellington. De organisatie had, gelukkig in dit geval vanwege de fysieke en mentale staat van Martijn, de rit vanwege de aanhoudende hitte ingekort. Zelfs met de deze inkorting was het tobben en afzien, de dag werd afgesloten met een 30e plaats.

Cliffhanger stage 4

Dag 6, etappe 5, was een korte rit over 70 km en 1750 hm met een start en finish wederom in Wellington. Deze dag gaf het team een kleine opwelling met een 18e plaats in de Masters, wellicht was er toch nog enige verbetering mogelijk voor de afsluitende ritten.

Etappe 6 en 7 werden verreden in Stellenbosch, met km’s prachtige trails, met 87 en 67 km en 2300 en 2000 hoogtemeters nog 2 pittige dagen. Beide dagen waren nog afzien voor Martijn, maar mede door de steun van Ronald werd de finish gehaald. Uiteindelijk was een 26e plaats in het eindklassement bij de Masters het hoogst haalbare. 

Hiermee werd een once of a lifetime (?1?) avontuur afgesloten. Niet met het resultaat zoals verwacht, maar gezien de omstandigheden, toch met een tevreden gevoel. 

Kaskon Cycling Team